Zoals in de rubriek “kookclub” te zien is was het diner dat we deze maand hebben bereid een echt Kerstdiner. Zowel onze ogen als ook ons reukorgaan en de smaakpapilletjes werden weer eens heel erg verwend. Ook de tafel was een lust voor het oog.
Wederom een zeer geslaagd concert. De foto is tevens een link naar het lied “Sterne der heiligen Nacht”. Hierbij wordt ons koort begeleid door Annie Niessen op de vleugel en onze bas May Schlösser op het accordeon.
Koken is een heerlijke hobby. Het vergt echter enige voorbereiding. Niet alleen het samenstellen van het menu is belangrijk ook de voorbereiding voor zo’n avond is een drukke bezigheid. Wijn moet worden ingekocht maar ook de ingredienten voor het menu. Al jaren lang bezorgt Bernard deze voor onze kookclub. Uren voor wij beginnen is hij al druk in de weer. Het resultaat, kijk maar hierboven. Voor elke gang staan de ingredienten netjes klaar op de tafel. Bernard, het ziet er telkens weer geweldig uit, onze dank hiervoor.
Toevallig via internet ontdekt en gezien ik nog voor dit weekend een treinreis moest maken, was dit ook gezien het nog prachtige weer de bestemming bij uitstek. Bovendien kon ik hier eens leuk experimenteren met mijn camera. Gezien het uur van de dag werd de belichting al snel een probleem. Het gemis van een statief bijvoorbeeld, anderzijds was het statief bij deze steeds wisselende beelden ook geen oplossing. Kortom moet nog veel leren. Dubbelklik maar eens op bovenstaande foto en overtuig je zelf!
Ook deze maand weer heerlijke gerechten op het menu. Het voorgerecht met “Haggis”, een tussengerecht dat er mocht wezen om maar te zwijgen over het overheerlijke hoofdgerecht rouleua van het runder staartstuk met lamsvulling en tot slot een dessert dat een ware smaakexplosie veroorzaakte. Daarbij nog enkele overheerlijke Italiaanse wijnen, kortom we konden er niet genoeg van krijgen. De foto is tevens een link naar de leverancier van deze overheerlijke wijnen.
Nou ja, Trier op herhaling, eigenlijk mag je dat niet zo stellen. De bestemming was uiteraard de zelfde maar het doel was wel even anders. Nu was het gewoon genieten, en dat hebben we gedaan van het haantje bij Schuetz, het wijnproeven bij Ulla of koffie en gebak bij Anny het was weer perfect. Ook het weer, deed zijn uiterste best er een succes van te maken, hoogzomer en dat eind september. Een kleine impressie is te zien via de link (foto) hieronder. 
De eeste kookavond van het seizoen 2011-2012 zit er weer op. We zijn weer gestart met een geweldig diner, waarvan de diverse onderdelen zeer zeker niet zouden misstaan op onze jaarlijkse “Ladiesnight”. Maar zover is het nog niet er volgens gegarandeerd nog vele van zulke gerechten en de keuze zal weer moeilijk worden.
Trier, en met name de Mathiasabdij, is inmiddels een vast jaarlijks terugkerend evenement geworden. Vanuit Manderscheidt gaat het in twee dagen via onze overnachtingsplek Dodenburg te voet naar Trier een ca 70 kilometer lange voettocht met soms behoorlijke stijgingen in de route. Drie jaar geleden liepen we de hele tocht van Aken tot Trier en deze keer wilden we het eens in de andere richting proberen. Eerst ging het van Manderscheidt via Dodenburg naar Trier. En toen begaven we ons op de thuisreis vanaf Dodenburg naar respectievelijk Manderscheidt, Daun, Gerolstein, Stadtkyll, Hellenthal en Monschau. Onderstaande foto is een link naar een fotoimpressie van deze tocht.
Dagje Delft was weer als vanouds! Zoals meestal werkte zowel het weer alsook de sfeer weer 100 % mee. Een aangenaam zonnetje met niet al te hoge temperaturen maakten het bezoek aan deze stad tot een ware ervaring. Daar kon zelfs een “iets” te lange treinreis, deze keer niet veroorzaakt door de NS, geen afbreuk aandoen. Soms moet je niet alleen vertrouwen op je topografische kennis maar is het ook belangrijk je te oriënteren op het spoorwegennetwerk. Wat dat kogelbiefstuk betreft, dat kende men echt in Delft, hoewel het me zeer aansprak heb nu toch maar een schnitzel genomen.
Zo, net weer terug van treinreis door half Nederland. Vandaag stond Deventer op het programma. De verleiding bestaat niet enkel uit de “venter” die halsbrekende toeren uithaalde om bij deze plaatselijke schoonheid te komen. Deze oude Hanzestad is een bezoek zeer zeker waard. Bovendien was het dit weekend “Deventer op stelten” en jawel hoor op elke hoek van de straat was er wel iets te beleven. Een schitterende markt en een prachtig centrum maakten er een onvergetelijke dag van. Het dagje Deventer sloten we af met een laatste bezoek aan Hilversum, waar we nog even hebben getoast op de verhuizing naar London van Sander en Judith. De foto is een link naar wat meer foto’s